Leen Steyaert (55) op vakantie op Okinawa, het eiland waar de meeste 100 jarigen ter wereld leven. Wat is hun geheim?

1694 Views

Leen Steyaert (55) is naast Vlaanderens allereerste menopauzeconsulente ook orthomoleculair voedingsdeskundige. Ze schreef drie bestsellers: ‘Stralend door de menopauze’, ‘Oerritme’ en ‘Stop de rush!’. Leen is op vakantie in Japan, ze verblijft momenteel op het eiland Okinawa, daar wonen de meeste 100 jarigen ter wereld, allemaal kerngezond en fit. Wat is hun geheim?

Leen Steyaert op Okinawa.Een Wifty in Okinawa

Op het eiland Okinawa, dat deel uitmaakt van de Japanse eilandengroep, leven de meeste honderdjarigen van heel de wereld, wel 63 per 100 000.

Het zijn geen 100 jarigen zoals bij ons die in een rusthuis leven of een rolstoel nodig hebben, neen hoor, ze zijn heel fit en gezond. Ze bewegen veel en werken dikwijls nog in hun tuintjes om zich te kunnen voldoen in hun eigen levensbehoeftes door groentjes te kweken.

Hart- en bloedvaatziekten, kanker, osteoporose of menopauze komen er bijna niet voor terwijl dat in ons kleine Belgenlandje toch schering en inslag is.

Veel bewegen, weinig alcohol, niet veel eten, veel plezier maken en je medemens helpen zijn levensmotto’s die een grote positieve impact hebben op hun langleven.

Okinawanen passen, net zoals veel Japanners dat doen, het principe toe van hara hachi bu (Japans). Je kan het zien zoals een mantra.

Hara hachi bu is een begrip uit het Confucianisme dat ons verteld dat je nooit meer dan 80 procent vol zou moeten eten. De letterlijke vertaling is “eet tot dat je buik 8 delen van de 10 vol is”.

100 jarige op Okinawa.

Een 100 jarige op Okinawa.

Okinawanen hebben een gemiddeld BMI van 21 terwijl wij al snel een gemiddelde van 25,2 halen.

De Wifty leeftijd is wel het moment om eens over je voedingspatroon na te denken. De manier waarop je je voedt is een gewoonte die zelfs ingebakken zit in je genen want het kookpotje, dus de wijze waarop je eet, wordt doorgegeven van generatie op generatie. Maar Okinawanen laten ons zien dat het ook anders kan en dat je ervoor beloond wordt.

Naast de hara hachi bu pas je best ook nog eens de 80/20 regel toe. Voor 80 procent eet je gezonde dingen en voor de overige 20 kan je eens aan verleidingen toegeven.

Ik heb hier heerlijk gegeten. Wat mij het meeste opvalt is dat de groenten hier krakende vers zijn. Ze komen recht van het veld.

Groene thee.

De enige echte groene thee.

Zelfs bij het ontbijt bestaat uit het grootste gedeelte uit minerale en vitaminerijke voeding. Misosoep, warme, koude en gefermenteerde groenten, rijst, zoete aardappel in alle kleuren, paars, groen en oranje, vers gevangen vis en vers fruit om je vingers af te likken. Vooral de verschillende soorten zeewier die boordevol Jodium en selenium zitten zijn een rijkdom als je in de overgang zit.

De gefermenteerde groenten zorgen voor een goede darmflora en het jodium en selenium regelen je schildklier. Allemaal voedingstoffen die we te weinig nuttigen in België.
Een klein hoekje van het buffet bevat cereals, yoghurt en croissanterie. Ik denk dat dit speciaal voor de buitenlanders is want zelfs de jonge Okinawers en Japanners eten hun traditionele voeding als ontbijt. Je ziet hier en op het moedereiland Japan amper mensen met overgewicht!

Ik heb al veel mooie buitenlandse reizen gemaakt maar nergens heb ik zoveel gemeende hartelijkheid en hulpvaardigheid van mensen ontvangen.

Geisha's.Je voelt dat dit niet uit onderdanigheid is maar echt pure vriendelijkheid is. Wat maakt dit het leven aangenamer.

ANDERE OPVALLENDE ZAKEN IN JAPAN EN OP OKINAWA:
  • Ze lijken niet gestresst, rijden trager en wachten hun beurt af. Files heb ik niet gezien maar iedereen neemt het openbaar vervoer dat tot op de puntjes geregeld is en heel stipt werkt.
  • Je denkt dat je in de massa gaat verdrinken maar alles verloopt pico bello.
  • Als je op de bus of trein wacht dan staat iedereen achter elkaar op een rijtje te wachten.
    Alles is kraaknet, er ligt geen papiertje op de grond.
  • Er zijn enorm veel toiletten, je hoeft niets te betalen en ze worden continu onderhouden.
    De meeste toiletten, zelfs de openbare, hebben een electronisch systeem met verwarmde toiletbrillen, bidet functie om je voor of achterkant na te spoelen en een muziek erbij met het geluid van stromend water zodat je buur niet hoort welke geluiden zich verspreiden terwijl je je behoeftes doet.
  • Geld wordt in een schaaltje ontvangen dat ze je altijd aanreiken met beide handen.
  • Er wordt weinig gerookt, je mag het niet op straat doen maar wel op restaurant! en in bepaalde ruimtes die voorzien zijn.
  • Je ziet heel weinig kinderwagens, de meeste baby’s en kleine kinderen worden gedragen.
    De mensen zijn heel klein. Er werd meermaals naar mijn man gekeken en gegiecheld omdat hij zo groot is ( 1,98 m).
  • Engels wordt er amper gesproken, zelfs in de luchthaven is weer gebleken dat gebarentaal internationaal is.
  • Je moet ook je plan kunnen trekken als je de weg wil vinden want eens buiten de grote steden is er niets vertaald.
En de tyfoon moet je er ook bij nemen! Die houdt ons momenteel gevangen zodat we niet kunnen terugvliegen. Hopelijk geraken we hier weg voor onze 100ste verjaardag! ;-)

Liefs, Leen