Ik vond 50 worden indrukwekkend. Ik was in de helft! (ik hoop 100 te worden ;-) Stel je voor, al 5 decennia achter de rug. 5 x 10 avontuurlijke jaren, in verschillende hoofdstukken. Een verzameling mooie herinneringen en bijzondere ervaringen. En nog steeds even jong en gek in verlangens en dromen. Ik ben héél dankbaar voor al die ervaringen, ik weet wat ik wil, en vooral wat ik niet wil. Het kan me niets schelen wat anderen van me vinden en mensen met een negatieve attitude wil ik niet in mijn buurt. Niets moet, alles kan. Maar wel liefst nu. Niet uitstellen tot later en vooral niet bang zijn voor veranderingen.
Ik koos dan ook een bijzonder cadeau voor mijn 50 ste verjaardag: 1 jaar vakantie. 12 maanden niet werken en andere dingen doen, samen met hubby Hans. Onmogelijk? Niets is onmogelijk, eens je je losmaakt van ego en status. We leven maar 1 keer, en er is zoveel meer dan werken, consumeren en sparen. Dus kochten we onze vrijheid en sloten op 1 juni 2012 onze werkplek voor een jaar (we zijn allebei zelfstandig). Reizen, buitenspelen, filosoferen, lezen, nieuwe mensen leren kennen, tijd hebben, wilde plannen maken (oa Wifty)… het was enorm bevrijdend. We zijn een pak euro’s armer, maar een berg nieuwe inzichten rijker. Na 50 jaar rondhuppelen kan zo’n reset absoluut geen kwaad. Meer zelfs, er echt eens ferm tussenuit brengt je lichaam en geest terug in balans… (Héél belangrijk voor wifties; tijd maken en tijd nemen voor jezelf! :-)

Sinds maandag ben ik dus terug aan het werk en ik heb er zin in! Zin in alles en vooral in het leven zoals het nu is: intenser, bewuster, meer onthecht. En vooral heel dankbaar. Laat de tweede helft maar komen!

Wat was het mooiste cadeau dat jij kreeg voor je 50’ste verjaardag? Of als je nog 50 moet worden, welk cadeau zou je dan het allerliefste krijgen?