We kregen een aangrijpende mail van Annick. Ze deelt haar verhaal met één grote vraag: “Ben ik de enige die hiermee worstelt?”
Beste Wifty, ik zit in zak en as en weet niet goed waar ik moet beginnen. Ik ben een alleenstaande moeder met een zoon. Een bewuste keuze die niet altijd gemakkelijk was. De angst om te falen, om ziek te worden, zonder werk te vallen… Veel vragen die me ’s nachts wakker hielden… Ik heb een goede job, fijne familie en vrienden. Maar toen ik enkele jaren geleden mijn moeder verloor, viel ik in een diep gat. Mijn vader was al eerder overleden en plots voelde ik me ontzettend kwetsbaar. Ik begon antidepressiva en angstremmers te nemen. Medicatie die me hielp om overeind te blijven, maar waar ik vandaag moeilijk zonder kan.
Niemand in mijn omgeving wist hoe zwaar ik het had. Op de vraag “Hoe gaat het?” antwoordde ik steevast: “Goed, goed. En met jou?” Tot mijn zoon half september op kot ging. Ik ben ontzettend trots op hem, maar het lege huis doet pijn. Jarenlang was hij mijn reden om naar huis te komen, om een thuis te creëren. En plots is dat dagelijkse ritme weg.
Ik wist dat dit moment zou komen, maar ik was er niet op voorbereid. Sinds begin juli ga ik wekelijks naar een psycholoog. Met de hulp van mijn arts probeer ik mijn antidepressiva en angstremmers af te bouwen. Maar ik vind het verschrikkelijk moeilijk. Soms voelt het alsof de hemel op mij valt, alsof de wereld vergaat. Ik voel me heel alleen.
En toch weet ik dat ik niet de enige ben. Zijn er onder jullie die jarenlang antidepressiva of angstremmers hebben genomen en geprobeerd hebben om af te bouwen? Hoe hebben jullie dat aangepakt? Wat heeft jullie geholpen tijdens de moeilijke momenten? Hebben jullie andere manieren gevonden om met angst en depressieve gevoelens om te gaan? Waar vind ik de kracht om door te gaan?
Ik zoek geen wondermiddel. Ik wil gewoon graag weten dat ik niet alleen ben. Zijn er vrouwen die dit herkennen, die begrijpen hoe moeilijk het kan zijn om overdag sterk te lijken en je ’s nachts heel slecht te voelen… Misschien kunnen we elkaar helpen… zonder schaamte, zonder oordeel.
Liefs, Annick
Belangrijk: medicatie afbouwen doe je altijd in overleg met je arts. Iedereen reageert anders en professionele begeleiding is belangrijk.
Free foto: Unsplash