hartjesLiefste t p w k s d j m c a h,
dankjewel voor de mooie herinneringen. Vakantieliefjes, grote liefdes, kleine liefdes, en passant liefdes. Maar verliefd. Ja, dat was ik. 100%. De negatieve herinneringen zijn allang weg.

De mooie momentjes haal ik af en toe nog eens van mijn virtueel zoldertje. Ik ben van nature uit een clean desk mens en gooi snel weg. Ik hou van lége rekken, zo leeg mogelijke kamers, lege lades, strak gevulde kasten.

Maar van deze ‘opslagruimte’ blijf ik af. Nooit zal ik ze deleten van mijn harde schijf. Soms vervagen de herinneringen. Normaal. Maar ik weet nog haarfijn waar we elkaar voor ‘t eerst elkaar kusten. De ene met iets meer schwung dan de andere. Maar telkens met volle goesting.

Zou ik jullie allemaal in één huis stoppen, ik had de perfecte man. Groot, klein, dik, dun, krollen, sluik, bijna kalend, bruinig tintje, wit. Diepe lach, hikken, grinniken, stil. Blauwe ogen, grijs, diepzwart, lichtbruin, grijsgroen. Jurist, muzikant, komediant, arts, elektricien, culi-expert (man, jou mis ik misschien nog het meest als dat ultieme smaakje er niet is), architect, avonturier, womanizer, botenbouwer, workaholic. De ene kwam te vroeg in mijn leven. De andere te laat. De ene bleef een speelvogel. De andere was snel te saai.

En dan jij, ja jij, jij ging dood. Plots. Hoe kon het, hoe durf je!? Ik kan je dit nog niet helemaal vergeven. Vergeten doe ik nooit. Hart. Dat lege verdriet. Ik wist niet dat het bestond. Kon ik je maar mailen via cyberspace. Je hebt geen idee hoe ik onze vrijdag-telefoontjes mis. De quick lunches. De uitgebreide chiquere etentjes. Het geflirt. Het gezever. De humor.

Enkelen zie ik uitzonderlijk nog eens. Anderen nooit.
Lieve lieve exen, merci!  Merci dat jij en ik ergens in mijn verleden die kleine of grote periode samen hebben doorgebracht. Dat ik kon wegduiken in jouw arm of dicht tegen uwen revers werd getrokken. Dat de zoenen zo smakelijk waren.

De ene break up was wat stunteliger of minder proper  dan de andere. Mijn excuses. Aan de ene denk ik nog terug met verhoogde bloeddruk  en/of iets meer hartkloppingen. Nooit met schaamte.

Kortom lieve mannen, het was een heerlijk genoegen.
Wat ik nog zou willen weten (en doen we dat niet allemaal van onze ex-liefjes?) denken jullie nog eens aan mij? Soms?

XOXO,
A