Ex-tampons & ex-maandverband!

 

Bij het opruimen van mijn badkamerkast kwam ik hen tegen: mijn ‘teergeliefde’ tampons & maandverbanden van ooit. Verstopt in een mooi fluo fuchsia toiletzakje met poesjes op. Tja.

Ik kreeg even een warm gevoel in mijn buik. Dit toiletzakje en zijn inhoud maakte jarenlang deel uit van mijn leven en ging overal mee als het zover was. Ik nam de pil en wist perfect wanneer ik ongesteld zou worden, maar toch was het elke keer weer spannend afwachten wanneer de eerste bloeddruppels het canvas zouden raken. 

[typography font=”Lobster” size=”24″ size_format=”px”]Dat warm gevoel verdween snel, er zijn 1001 leukere dingen dan bloedingen stelpen. Wat een gedoe! [/typography]

Dat hele anti-conceptie verhaal trouwens. In mijn geval al helemaal want ik koos bewust voor een leven zonder kinderen. Ik heb regelmatig een sterilisatie overwogen, maar er was altijd wel één of andere dokter die dat afraadde. 

Ik werd de eerste keer ongesteld op mijn 14de verjaardag. Lap, dat kan tellen als verjaardagscadeau.

Ik kreeg van mijn mama een vlaai van een maandverband. Niks zelfklevend, niks ergonomisch destijds. Een dik pak in mijn slipje dat met een veiligheidsspeld op zijn plaats moest blijven. Als je die veiligheidsspeld vergat dan kroop het maandverband achter op je rug naar omhoog.

Vreselijk vond ik dat toen. En dan mijn hormonen die het uithingen: “Gaan we voor een hevige bloeding deze maand?“. Zo stond ik na school een keer stoer te doen aan een flipperkast tussen een bende jongens terwijl het bloed langs mijn benen naar beneden liep. Gênant. Ik dacht dat ik doodbloedde.

Dat is een vloed” zei mijn mama “Je lichaam en hormonen moeten nog in balans komen.”

Dankzij de pil werd het allemaal veel overzichtelijker en aangenamer. Ik had weinig last van pms en als ik een stemmingswisseling voelde opkomen haastte ik me naar het zwembad: baantjes trekken. Kopje onder ermee! 

Op een dag ben ik gewoon gestopt met de pil. De 50 voorbij en nieuwsgierig naar de stand van mijn hormoontjes. Na veel gepruttel, een paar valse starten en exact een jaar zonder bloeden feliciteerde mijn gynaecoloog me met de gevleugelde woorden: “Gefeliciteerd, de winkel is gesloten. Welkom in de menopauze!

Ik was opgelucht. “Ik kan toch écht niet meer zwanger geraken?” vroeg ik onzeker. “Onmogelijk!” riep hij. 

We hebben het de eerste maanden na die aankondiging toch met condoom gedaan, want ik vertrouwde het zaakje niet. Stel je voor, bewust kinderloos en het dan toch nog vlaggen hebben na je 50ste! 

Een paar weken later organiseerde ik een menopauzefeestje voor mijn vriendinnen. Met champagne en taart. Ja, ik was echt blij dat ik van al dat gedoe vanaf was. Hallelujah, nooit meer ongesteld!

En of ik ter vervanging een pak menopauzeklachten cadeau kreeg? Neen, af en toe een vapeur en soms wil ik uit mijn lichaam kruipen van onrust. Dan ga ik in bad zitten en overgiet ik me helemaal met warme sesamolie. Die warme olie masseer ik in, vanaf mijn kleine teen, via mijn G-spot tot achter mijn oren :-). Warmteopwellingen met warmte bestrijden. Zalig weldadig voelt dat. 

[typography font=”Lobster” size=”24″ size_format=”px”]Maar dat fluo fuchsia toilettasje met tampons en maandverbanden, wat doe ik daarmee? Hou ik het bij als relikwie? Of als bewijs, dat ik ooit wél vruchtbaar was? [/typography]

Ann en ik fantaseren over een ‘Burning Woman‘. Een groot feest waar we allemaal onze tampons en maandverbanden ritueel verbranden. En ons nadien allemaal overgieten met warme sesamolie, hahaha! 

Ik hou mijn toilettasje dus nog even bij…. ;-)

helene@wifty.be