Lies (57): “Ben ik niet te dik in dat jurkje of broek?”

Lies (57): “Ben ik niet te dik in dat jurkje?” Dit zinnetje is universeel.  Iedereen begrijpt precies wat erachter zit.

Trouwens, ik heb een plat gat. Altijd gehad. Dat is zeker een bonus (skinny broeken of rechte jurkjes).  Het dikgatsyndroom is niets anders dan en ander woord voor  twijfel.

Onzekerheid. Ineens slaat dat toe. Zeker op vestimentair vlak. Dara sta je dan met een prachtige jurk in je handen.  Yep, dàt is het. Dat wordt het jurkje waar je al zoooo lang op zoek bent.

Dan stap je het paskamertje in. Mooimooimooi, zegt het spiegelbeeld en dan… maar kan het nog wel? Niks mis aan de snit. Het is de print. Een prachtige tekening. Opvallend. Kan.dit.nog?  We praten het ons dikwijls zelf aan. Vreemd toch.

Tuurlijk heeft Lies dat opvallend jurkje gekocht. En de complimentjes achteraf bevestigen dat haar intuïtie prima zat. Gewoon doen.

Check out Levi’s curved ID

 

1 Comments
  • Kris Maldoy

    Beantwoord

    “Vinde ge mijn gat niet te dik in deze rok” zong Clement Peerens, en ik durf dat zinnetje inderdaad af en toe, al is het vaak in andere variaties, een beetje voor de gek, in de mond te nemen.
    Want ik heb een dikke poep. Dat weet ik. Maar heb daar zeker geen complexen over.
    Is het trouwens niet zo, dat tegenwoordig meer en meer de zitvlakken worden gemoduleerd door lichaamsarchitecten? En ik bedoel dan in de zin van ze meer volume te geven. Ik dacht zelfs gezien te hebben dat er kledingstukken bestaan die net als de bh’s met vulling, de achterwerken van meer ronding moeten voorzien.
    Vinde gij mijn gat niet te dik in deze broek? Wel ik vind lekker van niet!

Leave a Comment