WTF! Ik ben 50+. Et alors?

50 worden, gaf een shock. Was een shock! Ik ga daar niet flauw over doen. Ineens voelde ik me oud & out. En dat depri gevoel duurde enkele maanden.  Tot ik de volle laag kreeg van mijn jongere broer J. Hij gaf me die ene virtuele tik tegen mijn hoofd om me uit mijn zelfmedelijden te halen: ‘Zeg, zal het gaan ja!? Kijk eens hoe jong je bent. Je lééft, hebt twee schitterende dochters, een pak vrienden en vriendinnen, mensen die van je houden, … Drama!’

En ja, dan word je wakker en denk: ‘WTF! Ik ben 50+. Et alors?’.  Natuurlijk verschijnt er een extra potje in je badkamer.  En zit je iets langer te smossen en aan te moddderen in de badkamer voor je naar het werk vertrekt.  Bij een sportieve teambuilding huppel je niet meer voorin. En tijdens een Zumba-les hap je al iets sneller én dieper naar adem. Je boet in op fysiek vlak maar hey, er zijn àndere zaken voor in de plaats gekomen. Vooral die mentale stretch. Op het werk. Veel glijdt sneller van je af. Er is ook niet meer die onrust om jezelf ten alle tijde te willen bewijzen. Ook tussen de lakens gaat het er wat meer ontspannen aan toe. Je kan letterlijk vrijer vrijen. Heerlijk toch dat je die maandstonden niet meer hebt.

 

0 Comments

Leave a Comment