Sabine De Vos (51): “Ik ga meer op zoek naar de essentie en laat futiliteiten los”

Sabine De Vos (51):

“Ik ga meer op zoek naar de essentie en laat futiliteiten los”

Ze is moeder, schrijfster, spreekster, stemacteur, maakt kortfilms, leidt debatten en was ooit nog presentatrice en politica. Eind vorig jaar publiceerde ze Het K-Boek, waarin kanker én kracht centraal staan. Ondanks de baarmoederhalskanker die haar tweemaal trof, heeft Sabine De Vos (51) een bijna tomeloze energie. Én vooral een dosis optimisme waar menige zuurpruim zich door zou laten bekeren.

Je agenda is meer dan gevuld. Wat geeft jou zoveel energie?

“Ik heb juist veel mentale uitdagingen nodig die me uit mijn comfortzone halen. Zoals werken aan het boek over hersenen en filosofie waar ik nu met mijn vriend die neurochirurg is, mee bezig ben. Terwijl ik van opleiding Japanologe ben en dus niets van het onderwerp afweet. Soms vraag ik me dan wel eens af hoe ik daar in godsnaam aan moet beginnen. Maar het is juist dát gevoel dat me scherp en jong houdt. En mijn kinderen natuurlijk. Én de liefde!”

Je bent erg optimistisch ingesteld. Waar komt dat vandaan?

“Dat is voor een stuk aangeboren. Je hebt mensen die in alles een probleem zien en je hebt er die in alles de oplossing zoeken. Ik ben altijd een probleemoplosser geweest. Ik merk ook dat hoe ouder ik word, hoe meer ik vooral mensen om me heen wil die positieve energie uitstralen en hoe minder ik wil luisteren naar negatieve mensen die bij de minste kleine tegenslag al gaan zuchten. Daar is het leven te kort voor! Daarnet scheen bijvoorbeeld de zon. Dan is mijn dag al goed. Maar je moet ze wel zien natuurlijk. Je kunt ook het weerbericht horen en op voorhand depri zijn omdat het gaat regenen. Die ingesteldheid is deels aangeboren, maar je kunt er ook bewust voor kiezen om aan je negativiteit te werken.”

Hoe doe jij dat?

“Door aan yoga te doen, zoveel mogelijk in het nu te leven, stopmomenten in de hectiek van de dag in te bouwen… Als ik veel stress ervaar, stop ik letterlijk even met waarmee ik bezig ben en ga ik na wat ik voel en waar ik stress van krijg. En ik doe ademhalingsoefeningen. Bijvoorbeeld tot tien tellen. Of lang uit te ademen. Dat helpt écht.”

Je schreef recent Het K-boek, waarbij de K staat voor kanker én kracht. Je kreeg zelf vijftien jaar geleden twee keer baarmoederhalskanker…

“Mijn boek is zeker geen autobiografie en ook geen verhalenbundel met kankerverhalen. Wel heb ik meters literatuur doorgespit om kanker een gezicht te geven en vooral een strategie neer te zetten om de vijand die kanker is, te doorgronden. Als je weet wie je vijand is en hoe hij te werk gaat, kun je veel beter je strategie bepalen en maak je de kans groter om de oorlog te winnen. En dat is vooral door bewust en gezond te leven, wat ik nu ook doe. Zo laat ik suiker bijvoorbeeld altijd staan, want die voedt kanker.”

Zijn dat inzichten die je vooral krijgt als je iets ouder en wijzer bent?

“Ik denk het wel. Vroeger had ik meer de instelling après moi, le déluge. Na mij de zondvloed. Nu ben ik bewuster van mezelf. Vooral omdat je eindigheid dichterbij komt, zeker als je ernstig ziek bent geweest. Dus ga ik bewuster met mijn tijd om en koester ik die ook meer. Wacht niet met alles wat je nog wil ondernemen. Ik wil straks geen spijt hebben van de dingen die ik niet heb gedaan.”

Wat zie je als je nu in de spiegel kijkt?

“Iemand die heel gelukkig is en vrede heeft met de dingen. Je kunt altijd wel streven naar beter en meer, maar daar word je alleen maar ongelukkig van. Ik kijk graag in de spiegel en ben het ook totaal niet eens met mensen die zeggen dat het leven vanaf je veertigste langzaam een aflopende zaak is. Ook niet voor wat betreft mijn uiterlijk. Natuurlijk word ik ouder, maar ik verzorg mezelf goed en smeer veel.”

Waar droom je nog van?

“Och, zoveel! Ik zou een wereldwijde bestseller willen schrijven die liefst ook nog verfilmd wordt. En op persoonlijk vlak wil ik vooral dat mijn twee zonen gelukkig zijn en dat ik ooit oma wordt. Én ik hoop dat ik op mijn tachtigste nog steeds actief ben. Want hoe kun je nu op pensioen gaan als je iets doet wat je graag doet? Wat ga je dan hele dagen doen? Ik wil bezig blijven, mijn passies achterna gaan en hopelijk gezond oud worden. Als dat lukt, is dat al heel veel en vooral heel mooi.”

 

 

 

 

 

 

 

Uit May, het april magazine van Mayerline – www.mayerline.be

 

0 Comments

Leave a Comment