Wifty Sandra De Preter (51) – CEO van de VRT: “Leeftijd is geen item. Passie, drive, talent: daar gaat het om, toch?”

Vandaag kan je in Het Laatste Nieuws een interview lezen met Sandra De Preter, CEO van de VRT.

Wifty Sandra is 51 jaar. Lees haar antwoord op de vraag of een monument als Martine Tanghe (57) net als de gevierde Jan Becaus ook na haar 65ste nog een voorstel zal krijgen om het scherm te sieren? Of gelden ook bij de VRT voor vrouwen andere normen?

Sandra: “Die discussie heb ik hier nog nooit gehad. Martine Tanghe doet haar werk nog altijd uitstekend. Ze moet zelf beslissen hoe lang ze daarmee wil doorgaan. Martine is het bewijs dat je hier als vrouwelijk schermgezicht niet hebt afgedaan als je 40 of 50 bent. Leeftijd is geen item. Passie, drive, talent: daar gaat het om, toch?”

Mooi antwoord van Sandra. Ik hoop van ganser harte dat het waar is!

Ik zie dezer dagen bij grote uitgeverijen en andere bedrijven meer en meer mensen ontslagen worden omtrent 50. Stuk voor stuk mensen boordevol talent, met een enorme drive en passie voor hun vak. Leeftijd geen item?

2 Comments
  • Ann

    Beantwoord

    Ik lees het graag. Maar ergens blijft de realiteit ,iet kloppen. In de kranten word je om de oren geslagen om langer aan het werk te moeten blijven. Maar zodra bedrijven moeten gaan cutten, gaan eerst de ouderen er uit. AGAIN. Ik heb in principe niets tegen reorganisatie of ‘transformatie’ (zoals een groot mediabedrijf dat zo mooi samenvat) maar waarom die reorganisatie of transformatie niet doortrekken naar je ‘kapitaal’ toe en die op een creatieve manier her-inzetten in je bedrijf. Die ‘oudjes’ hebben inderdaad nog die drive, die passie, die spirit. Ik ben er zeker van dat ‘oudjes’ daar voor open staan. Het alternatief van je job te verliezen is echt niet zo aantrekkelijk. Ooit kreeg ik ook het mes op mijn keel: het is dàt of je job kwijt. Het is even je trots (en pijn) wegslikken. En dan er weer tegenaan. Mét resultaten. Trouwens, de meeste 50 plussers hebben al tal van reorganisaties doorsparteld. Ik mis bij de regering én grote bedrijven die creatieve thinktank. (Ze logen me altijd vragen ;-)). Hoe lang gaan die contracten van onbepaalde duur blijven bestaan? We ambieert nog een job waar ie tot aan zijn pensioen kan in draaien? Onze kids willen immers géén job die langer duurt dan 10 jaar! Die zijn opgegroeid in een zapcultuur. Snel switchen. Ik zeg het wat cru. Maar dat zou al een stap zijn. De vakbonden zullen zich nu wrs verslikken. Maar ik ben er zeker van dat die jongeren die ‘ik-wil-een-job-van-20-jaar’-mentaliteit niet meer hebben. Die willen van alles proeven. Ook voor de werkgever zit hier een challenge. Hoe dan ook, je voelt despaning in arbeidsmarkt. 50-plussers die thuis zitten is echt geen goede zaak. En ze met z’n allen de straat opsturen om de stoepen te gaan kuisen, lijkt me ook maar een gekke bedoening.

  • aertsl

    Beantwoord

    “Onze kids willen immers géén job die langer duurt dan 10 jaar! Die zijn opgegroeid in een zapcultuur.”

    Bewering die inmiddels al enkel keren is weerlegd door onderzoek, bijvoorbeeld bij Jobat. Stop toch met dat gratuite gezever.

Leave a Comment