Het is nog te vroeg voor St Valentijn, zal U al denken en dat is misschien wel zo, maar de Gentse jongeren leunen dezer dagen veel sterker aan bij de oorspronkelijke traditie met de “bibberduik” op 2 februari. Ze lopen dan, als teken van hun viriliteit, (bijna) naakt het koude water van de Blaarmeersen in. Helemaal wat anders dan het stoffige en commerciële gedoe rond St Valentijn, dat werd uitgevonden door een al even stoffige Londense antiquair eind van de 19 de eeuw. 

Maar goed, als U liever uw lief “eert” door haar één of ander massaprodukt in hartjesverpakking te geven tijdens het obligate “romantische “ etentje in een overvol restaurant…. Ga uw gang, ik houd U niet tegen. 

Persoonlijk voel ik echter meer voor het Lupercalia feest

Oorspronkelijk (in de Romeinse tijd) gevierd door de herders, ter ere van Lupa, de wolvin die Romulus en Remus voedde, maar nadien opgepikt door de notabelen van Rome. Daar was het traditie dat de viriele jonge mannen een geit slachtten en strookjes uit haar huid sneden (deze strookjes werden “februa” genoemd) waarmee ze tijdens hun naakte stratenloop probeerden om de meisjes op de billen te kloppenDit zou volgens het volksgeloof hun vruchtbaarheid bevorderen. 

U begrijpt dat de jonge meisjes uit de stad heel vaak “toevallig” in de weg liepen van de naaktlopers en het hen iets makkelijker maakten door hun billen niet al te erg te bedekken met kledij.  

Het verhaal wil dat Keizer Claudius een beetje een probleem had met al dat hovaardig gedoe en dat hij bovendien tijdens zijn regering de huwelijken en vrijages verbood omdat getrouwde mannen en mannen met een lief natuurlijk wat beters te doen hebben dan op sandalen achter hun speer aan te hollen. De lokale dorpspastoor van een gehucht van Rome, Valentinus genaamd, trok zich echter niet teveel aan van dat trouwverbod en ging gewoon door met huwelijksmissen op te dragen. 

Tot dit aan de oren kwam van keizer Claudius en kort daarop verloor Valentinus zijn hoofd. Niet aan een mooie deerne, maar nogal letterlijk. Dus was er in 449 na christus een stoffige pastoor die het Lupercalia feest nogal losbandig vond en het stiekem verving door een feestdag voor de trouwlustige heilige. 

Nu kan ik U onthullen dat ik hier en daar nog een plaats weet waar men nogal uitbundig de originele Lupercalia traditie in stand houdt. Niet overal wordt daartoe nog echt een geit geslacht, maar de billenkoek is nog steeds van de partij, net als de traditie om de namen van de deelnemers op een papiertje te schrijven en in urnen te stoppen waar dan “random” koppeltjes gevormd worden door het trekken van de papiertjes uit de “mannen” en “vrouwen” urnen, waarbij deze dan “Het Lupercalia Liefdeskoppel Voor Die Nacht“ vormen. 

Ik hoef U waarschijnlijk ook niet te vertellen dat op dergelijke bijeenkomsten veel aandacht wordt besteed aan spijs en drank. Oesters onder andere, die op dat moment echt niet gekozen worden omwille van hun kwaliteit om algen uit het zeewater te filteren. Asperges, daarentegen, stonden niet op het menu. “Te vroeg op het seizoen” zal de pragmaticus in U zeggen, maar de meer doorslaggevende reden is de vervelende geur en smaak die asperge eten nadien met zich meebrengt.

Chocola is ook een populair ingrediënt, zowel bij Lupercalia als bij het zeemzoete St Valentijn. Chocoladen hartjes, al dan niet gedecoreerd of gevuld met roze marsepein, getuigen, gezien hun kleur, van een compleet gebrek aan verbeelding. Soms mag het al eens wat gewaagder zijn, las ik laatst: een “Massagekaars gemaakt uit natuurlijke was en met chocoladesmaak”… Whohoow! Wat gedurfd!?

“Fuck off” dacht Steve als hij dit las. Waarom zou je niet gewoon met échte, pure, heerlijke chocola masseren? En als fan van de billenkoek met de reepjes geitenvel zou hij dan meteen maar zorgen voor een huidverzorgend en herstellend ingrediënt. 

Niks beter dan echte karitéboter, die door Afrikaanse vrouwen in een traditioneel proces zorgvuldig uit de karité noten wordt gehaald. Net als cacaoboter is ze eetbaar, dus perfect geschikt voor ons recept. Nog een eigenschap die mooi meegenomen is: beide “boters” smelten op lichaamstemperatuur. Karitéboter heeft een zeer krachtige huidherstellende werking, tenminste als je de zuivere versie gebruikt en niet één of ander commercieel derivaat.

Dus we smelten de karité en cacaoboter in gelijke hoeveelheden in een smeltbak op ongeveer 45°. Dan voeg je een koffielepel raw cacaopoeder toe en die meng je goed onder de olie. Je voegt naar believen een 10 tal druppels van je favoriete etherische olie toe (Kaneel, Ylang Ylang, Citrus… ).

Je giet dan de olie in siliconenvormpje en laat het opstijven en je massage-bar is klaar voor gebruik…

“Hou je van chocola?“ vroeg hij haar. Die vraag had ze niet verwacht, toen ze in de gietende regen voor zijn deur stond. ze werkte parttime voor een boekhandel in de buurt en kwam in opdracht van haar baas een boek afleveren dat deze klant besteld had. Het boek ging over chocola, dus misschien lag daar de link? 

Niet dus, bleek dat deze vreemde man net een chocolade massagebar had gemaakt en deze even wou uitproberen. 

En wie zegt er nu “nee” tegen een aanbod om op zo een druilerige dag gemasseerd te worden met chocola? 

De ruimte was gezellig en warm en hij ging even discreet weg nadat hij haar had gevraagd om op haar buik op de massagetafel te gaan liggen. Ze bedekte zich zo goed en zo kwaad mogelijk met een groot badlaken dat klaarlag. 

Hij kondigde zijn komst aan met een zacht klopje op de deur. 

Als ze haar hoofd een beetje draaide kon ze vanuit haar ooghoek zien hoe hij een soort reuzepraline in zijn hand had in de vorm van een hart. 

Vanaf het moment dat deze “praline” in kontakt kwam met de huid op haar rug voelde ze een olieachtige substantie vrij komen en begon de ruimte heerlijk te geuren. 

Ze sloot haar ogen en voelde de combinatie tussen de massage met zijn zachte maar stevige handen en het heerlijke gevoel van het produkt waarmee hij masseerde. 

Zalig was het, maar vanaf enkele seconden later verloor ze alle besef van plaats en tijd en droomde ze zich in een wondere wereld van veelkleurige bloemen en vogels… 

Toen ze weer wakker werd had ze eerst nog compleet geen herinnering aan de plaats waar ze was of de tijd… Djeezes  toen ze op de klok keek realiseerde ze zich dat ze al druk bezig was met overuren maken …