Herfst. Voel je je wat kribbiger dan anders? Sneller moe? Meer piekeren. Sneller dan normaal in een melancholische trip?

Of gebeurt net het tegenovergestelde? Kijk je elke dag met bewondering naar buiten en naar het veranderende kleurenpalet van bomen en lucht (en ik ben een lucky bastard met een heel woud als achtertuin)? Geeft de vrieskou je extra energie? Hou je van die extra trui? Hou je ervan om diep onder je tv-dekentje je zetel in te ploffen? Maak je ‘s morgens al plannen over de ovenschotel straks? Snoep je wat meer?

Waar bevind jij je op de schaal van 10? En kan je dat wat uitleggen? Onderaan dit artikeltje.

Ik geef mezelf nu een 6.  Ik hou van de herfst. Ik ben tenslotte een herfstbaby. Maar ik moet elk jaar opnieuw tijd nemen om te wennen aan de korte dagen. Ik vind nog steeds dat de avond/nacht veel te snel valt. Ik ben nog niet gewoon dat ik niet meer op een (verwarmd) terrasje kan zitten.  En ja, ik  kan soms triestig worden als het dagenlang miezert en regent.

Maar kijk, dan piept dat zonnetje er even door. Zoals nu. En voel ik mezelf weer smilen. Yep, ik ben wat wispelturig in mijn moods. Dat doet herfst met me. En jij?