Dongel-addictIk dongel. En ik doe dat met een enorm plezier. Ik dongel nu al bijna een maandje. En ik kan het iedereen aanraden die zonder wifi zit. Herinner je je enkele weken geleden mijn posting over mijn frustratie dat ik geen wifi had op het tijdelijk vakantieappartementje? En hoe ik élke morgen om kwart over 10u naar het dichtbijgelegen bistro moest trekken om daar online te raken om te wifty-en én cv’s te versturen?

Het heeft me per keer enkele koffies gekost om mijn Wifi-schuld en het bezet tafeltje in te lossen. Maar het blijft toch wat sukkelen.

Op die verzuchtingen kreeg ik dan één gouden tip: DONGEL! Wablieft? Hoe? Wat? Waar? Wat is dat? Een dongel is niets anders dan een USB-stick waarin een SIM-kaartje past. Ach zo. En hoe komt het dat niemand me dat eerder vertelde?!

Geloof je me dat ik ongeveer 6 winkels heb gedaan op zoek naar een simkaart en zo’n speciale USB-stick.
Het vinden van een SIM-kaart lukte na 3 winkels. Bij Base trouwens. Alleen daar werken ze met zulke kaarten.

Voor de USB-stick heb ik nog 3 extra winkels gedaan.
(Bij Fnac kreeg ik de tip om met je iPhone een persoonlijke hotspot te creëren. In tijden van nood héél praktisch om weten. Welk verschil dat gaat maken op je abonnementrekening weet ik niet precies.

Maar ik heb nu die DONGEL. En dat kost me 15 euro per maand en elk moment op te zeggen.  En ik ben in mijn nopjes om zoveel vrijheid.
Wifties, onthou het: dongel. Overal en altijd raak je nu online.
En het spulletjes is ietsje groter (en lichter) dan een lipstick.