Getest door Wifty: Start-to-Golf @ Wellington Oostende. "De hole-in-one is nog veraf, maar we hebben ze te pakken, de golfmicrobe!"

Wifty Start-to-Golf @ Wellington Oostende

Er zijn van die dingen die je ooit eens wil proberen. Golf bijvoorbeeld. Niet om meteen de nieuwe Tiger Woods te worden (al sluiten we niets uit), maar omdat het er gewoon zo heerlijk zen uitziet. Dus ja, we zijn er vol enthousiasme ingevlogen: vier weken, vier lessen Start-to-Golf in de Wellington in Oostende.

“Golf, wij?! Nee hoor!”

Dat dachten we eerst.
Te duur, te saai, te serieus. En hallo, stil zijn? Wij? Vergeet het.
Maar goed, één van de gouden Wifty-regels is: zeg nooit nee tegen iets nieuws. Dus daar stonden we dan, in makkelijke broek, trui, sneakers en negen nieuwsgierige zielen van 22 tot 68 jaar, elk gewapend met drie nieuwe beste vriendinnen: de putter, de 7 en de sand wedge.

De eerste les: zenuwen en gegiechel

Grip, houding, ademen… en vooral proberen niemand te raken met je swing. “Ontspan je schouders,” zei coach John. Wij knikten braaf, maar dachten: “Welke van de twee die nu alle kanten op gaan?” Na een tiental pogingen vloog de bal eindelijk écht vooruit, onze eerste mini-overwinning. Verkocht!

SLOWWW en duwenduwenduwen

Met pro Tim en coach John leerden we dat golf vooral draait om rust en ritme. Hun motto: “Niet te snel! SLOWWW!” Onze mantra: duwenduwenduwen, met gestrekte arm, club omhoog, swing omlaag en uitzwaaien met de rechterarm. Geen kracht zetten, gewoon je lichaam laten werken. En POK! daar ging het balletje.

Swingen is makkelijker gezegd dan gedaan

Onze ballen hadden een eigen wil, links, rechts, soms zelfs achteruit (blijkbaar telt dat ook?). “Relax, laat de club het werk doen,” zei de pro. Wij dachten: “Mag ze dan ook de wijn inschenken na de les?”

Chippen, putten en vooral… lachen

Op de green leerden we dat golf evenveel met geduld als met finesse te maken heeft. De bal doet zelden wat je wil, maar als hij perfect richting vlag rolt, is dat pure magie. De rest van de tijd? Gewoon lachen om hoe dichtbij bijna kan zijn.

Meer dan sport

Golf is verrassend rustgevend. Een soort meditatie in de frisse buitenlucht, beweging en veel geplaag tussendoor. We moedigen elkaar aan alsof we in de finale van de Ryder Cup staan. Zelfs onze coach moest toegeven:

“Jullie hebben de spirit!”

Na vier weken kennen we het verschil tussen chippen, putten en gewoon keihard doorslaan uit frustratie. We hebben spieren ontdekt die we nog nooit voelden, en geleerd dat de beste golfhouding er één is waarin je ook kunt lachen. En ja: kont naar achter helpt écht. 😄

We zijn nog lang geen professionals (de hole-in-one is nog veraf), maar we hebben ze te pakken: de golfmicrobe!