“Ik ben Inez, 55 jaar, moeder van 2 prachtkinderen, alleenstaande, en ik lijd aan de ziekte van Alzheimer. Geef mij het recht om voor euthanasie te kiezen, alstublieft….”

Mag ik even een lans breken? 

Ik ben Inez, 55 jaar, moeder van 2 prachtkinderen, alleenstaande, en ik lijd aan de ziekte van Alzheimer (het lijkt wel of ik me aanmeld bij de AA, denk ik dan, sarcastisch…).

Toen ik 3 jaar geleden de diagnose kreeg, was dit een droeve bevestiging van wat ik al vermoedde. Mijn grootvader is eraan overleden, en mijn papa. Mijn lieve nichtje, waarmee ik samen de plechtige communie deed, is al in de laatste fase van de ziekte. Het lijkt wel een familieplaag. Ik bid en wens dat ze aan mijn kinderen voorbijgaat! 

Naast de mentale achteruitgang, is er ook de fysieke aftakeling, die uitmondt in een – naar mijn mening – mensonwaardige toestand. Geloof me, ik heb papa zo’n 10 jaar lang in een zorgcentrum zien wegglijden tot er niets van hem overbleef dan een leeg omhulsel. 

Nu ben ik een heel georganiseerd en ordelijk mens, en ik sta best wel met beide voeten op de grond. Zo heb ik besloten om ál het mogelijke te doen om het einde zo vér mogelijk voor mij uit te schuiven. Ik laat me niet zomaar kisten! 

Ik eet gezond volgens een dieet, dat speciaal uitgewerkt werd door een sportarts voor zijn dementerende moeder; ik neem daarbij een 10-tal supplementen die mogelijk ook kunnen bijdragen tot een gezond stel hersenen (je weet maar nooit!), ik luister tijdens het opruimen, strijken en poetsen met een koptelefoon naar binaurale muziek die je hersenen stimuleert met impulsen, en daar bovenop doe ik ook een 8-tal uren yoga per week, en af en toe een fikse wandeling met een vriend of vriendin. Dat praat zo gezellig, echt genieten! 

Lezen over de ziekte lukt me jammer genoeg al even niet meer. En dat voor iemand met een master diploma vertaler-tolk, een specialist in woord en taal… De prachtige werken van Isabel Allende en John Irving (in de originele versie, uiteraard), staan nu stof te vergaren op mijn boekenplank. 

Vanuit mijn – volgens mijn dochter – maniakale zin voor orde (ik wil immers thuis álles áltijd blindelings kunnen vinden…), heb ik ook getracht om al werk te maken van tal van praktische zaken: mijn nalatenschap, zorgplanning, euthanasie, schenking van mijn lichaam aan de wetenschap (papa’s hersenen gingen ook daarheen; wie weet vinden ze eindelijk eens een Alzheimer-gen?), enz. 

Ik ging naar toneelstukken en voordrachten over Alzheimer om (praktische) kennis te vergaren, noem maar op… Zo kwam ik bij LEIF terecht, op een voordracht georganiseerd door een ouderenvereniging.  Ik was er de jongste van een publiek dat gemiddeld wel 15 jaar ouder was. 

Tot mijn grote ontsteltenis en ongeloof, werd het ons daar klaar en duidelijk gemaakt dat de “voorafgaande wilsverklaring euthanasie” helemáál niet betekent wat ik dacht! 

Ik ging ervan uit dat ik euthanasie kon krijgen op het specifiek moment in de toekomst dat ik vandaag heb laten optekenen, en dat mijn wens ook opgevolgd zou worden, ongeacht of ik dan al of niet meer volledig helder van geest ben. 

NEE HOOR, allesbehalve! 

In de praktijk betekent het dus het volgende: 

Ik kies vandaag een moment in de toekomst, bijv. het moment dat ik mijn dochter, die een zware visuele handicap heeft, niet meer herken (mijn zoon studeert in de VS en zie ik maar sporadisch). 

Als ik dan op dat moment nog volkomen WILSBEKWAAM ben, kan ik geëuthanaseerd worden, anders niet. 

Wat een tegenvaller. Mijn wereld stortte ineen! 

Hoe kan ik nu in de ogen van mijn dochter kijken en zeggen aan mijn vertrouwensarts: “Geef me nu maar dat spuitje of pilletje”… Ik ben ervan overtuigd dat NIEMAND dat kan, behalve als je Hugo Claus heet. 

Voor mij en vele anderen rondom mij begint de tijd te dringen, daarom vraag ik u, met aandrang, van op mijn knieën, alstublieft, om bij de volgende verkiezingen VÓÓR de wetswijziging te stemmen zoals LEIF die voorstelt. 

Zo bepaalt u zélf het moment waarop u wenst dat euthanasie toegepast wordt, zónder de pijnlijke, emotionele interne tweestrijd en onmogelijkheid van uitvoering van de huidige wettelijke bepalingen. Ik wens echter dat u nooit in die situatie terechtkomt! 

Ik reken op jullie steun. Mensen die aan dementie lijden en wilsonbekwaam zijn geworden moeten euthanasie kunnen krijgen. Willen jullie aub onze petitie ondertekenen? Heel erg bedankt!

PETITIE HIER ONDERTEKENEN

 

* Uit LEIF magazine. LEIF is een open initiatief van mensen en verenigingen die streven naar een waardig levenseinde voor iedereen, waarbij respect voor de wil van de patiënt voorop staat.

LEIF (LevensEinde InformatieForum) werd begin 2003 opgericht naar aanleiding van de wetten inzake patiëntenrechten, palliatieve zorg en euthanasie, die in 2002 van kracht werden.

LEIF ontstond als een open forum voor zorgverleners, patiënten en hun familie, omdat het snel duidelijk werd dat slechts weinigen onder hen vertrouwd zijn met de inhoud van deze wetten.

Vandaar ook dat steeds meer mensen en verenigingen dit forum ondersteunen.

CHECK LEIF.BE

12 Comments
  • Ingrif

    Beantwoord

    Moet kunnen om zelf een beslissing te nemen

  • Deschepper Martine

    Beantwoord

    Euthanasie moet toegelaten worden.op moment die de patient heeft laten vastleggen en op moment dat de patient het nodig acht.

  • Caroline

    Beantwoord

    Respect voor je Inez, wat ben je een sterke dappere vrouw! Sterkte??

  • Clara De BONT

    Beantwoord

    Heel veel succes en sterkte.

  • C.Szlanina

    Beantwoord

    Zo moedig van jou lieve Inez, ik hoop dat deze wet door komt.Je wilt gewoon, niemand tot last zijn.Je wilt dat ze jou herinneringen, als Inez, hun moeder in een goede tijd, niet van aftakeling.Lieverd, veel geluk.En dat de petitie door iedereen getekend word.Dikke knuffel trots op jou ❤???Cory

  • Tubaert Marie-Claire

    Beantwoord

    Ik hoop dat die wet voor komt anders niet veel zin
    Een mens moet waardig sterven en niet zoals Je nu nog bent je hebt al zoveel moed ik hb ook een LEIF kaart wat baat het als je je fierheid verliest omdat je het niet meer weet dan te laat.
    Ik steun Je ten volle en STEM dat er VLUG VERANDERING KOMT

  • Inge Groener

    Beantwoord

    Elke mens moet zelf deze keuze kunnen en mogen maken.

  • Viviane Goudket

    Beantwoord

    Inderdaad het zou een recht moeten zijn dat elkeen zelf kan kiezen wanneer het genoeg is geweest en er geen levenskwaliteit meer is. Mijn stem heb je ! Succes en vooral positief zijn hoe moeilijk ook !

  • Kees Langeveld

    Beantwoord

    Beste Inez, je zegt dat je bidt. Weet je niet dat jouw leven in Gods hand is? Dat het niet aan jou is om een einde aan je leven te maken? Hij geeft en Hij neemt. Het leven heb je jezelf niet gegeven, je mag het ook niet jezelf ontnemen. Jezus heeft gezegd: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven, niemand komt tot de Vader dan door mij.” Déze weg moet je gaan! Lees het Nieuwe Testament!

  • Debra

    Beantwoord

    Meegemaakt met mijn vader. Dit wil je niet. Mensen die afkeurend zijn hebben die ervaring wellicht nog niet gehad. Ik stem alvast voor een onderbouwde wet. Succes !

  • Marion

    Beantwoord

    Dagelijks verzorg ik deze mensen, het is triest. Ik hoop Inez dat jou keus gerespecteerd wordt. Trots op jou ?

  • Veyt

    Beantwoord

    Moet kunnen ! Sterkte

Leave a Comment