Renild (63) en haar dochter Trissia (36) vertellen over de onbreekbare band die hun relatie zo bijzonder maakt.

7 grote emoties van Moeder & dochter

Doordat haar Griekse man heel veel in het buitenland was voor zijn werk, heeft huisvrouw Renild (63) haar drie dochters zo goed als alleen opgevoed. Haar oudste dochter Trissia (36) is juriste in het Antwerp Diamond Center. Samen met haar zussen stampte ze een eigen juwelenlijn uit de grond: Stavros Sisters. Ze is getrouwd met Guido, die piloot is, en heeft een dochtertje van 6, Kassandra.

1. LIEFDE

Renild: ‘Trissia is mijn eerstgeborene. Nooit vergeet ik de overweldigende kracht die mij overspoelde toen ik haar voor het eerst in mijn armen hield. Het was zo’n overdonderende emotie te weten dat ik voor altijd voor haar zou mogen zorgen. De enorme liefde die ik toen voelde, is nooit meer verdwenen, en ik ben heel blij dat ik die nu mag doorgeven aan haar dochtertje.’

Trissia: ‘Mijn zussen en ik zijn echte moederskindjes. We hebben een hele sterke band met mama en vertellen haar alles. Dat kan omdat we weten dat er altijd met liefde naar ons geluisterd wordt. Mama kent ons door en door en oordeelt nooit. Het is heel makkelijk om van haar te houden. Ik, mijn zussen en mijn moeder zijn er altijd voor elkaar.’

2. BEWONDERING

Trissia: ‘Mijn mama heeft haar dochters opgevoed tot de zelfbewuste vrouwen die we nu zijn. We hebben alles van haar geleerd. Ik bewonder haar warme en enthousiaste persoonlijkheid. Ze is ongelooflijk lief, maar tegelijkertijd heel krachtig. Mensen worden naar haar toe gezogen, ze heeft een buitengewoon charisma.’

Renild: ‘Ik heb dan weer enorm veel bewondering voor de manier waarop Trissia erin slaagt haar veeleisende topjob te combineren met het juwelenlabel dat ze samen met haar zussen heeft opgericht en de liefdevolle zorg voor haar gezin. Ik heb mij altijd weggecijferd voor mijn kinderen, maar ik kijk op naar sterke vrouwen zoals zij die hun eigen weg gaan in het leven.’

3. VERDRIET

Renild: ‘De afwezigheid van hun vader heeft mij en mijn dochters dichter bij elkaar gebracht. We hebben samen veel verdriet gehad, en het is zeker niet altijd gemakkelijk geweest, maar het feit dat we die gevoelens met elkaar konden delen heeft het leed draaglijk gemaakt. Mijn man is zowel fysiek als psychisch heel erg ziek geworden, en dat heeft een grote impact gehad op ons gezin. Maar ondanks alles is er nog steeds heel veel liefde voor hem, en voor zijn vaderland Griekenland.’

Trissia: ‘Verdriet en liefde liggen soms heel dicht bij elkaar. Je kan alleen verdrietig zijn om iets of iemand waar je heel veel van houdt. Papa werkte in de diamantsector, en met onze juwelenlijn eren we zijn nalatenschap en zijn Griekse roots.’

4. OPTIMISME

Trissia: ‘De grootste kracht van mama is haar lach. Het leven heeft het haar niet altijd even makkelijk gemaakt, maar ze is nooit bij de pakken blijven neerzitten. Ondanks alle tegenslagen is ze steeds ondernemend en positief gebleven, wat er ook gebeurde. Ze is een heel inspirerend voorbeeld voor mij.’

Renild: ‘Ik geloof dat je het beste moet maken van wat er op je pad komt. Soms zit het leven tegen, maar af en toe gaan er deuren open wanneer je het niet verwacht. Dat zijn de cadeaus die het leven je geeft. Je moet ze alleen willen zien.’

5. ANGST

Renild: ‘Wij zijn een hele emotionele familie, en soms zijn die emoties overweldigend. Net zoals iedere moeder ben ik verschrikkelijk bang dat mijn kinderen iets zal overkomen.’

Trissia: ‘Doordat we in ons gezin al verschillende keren met angst en verlies geconfronteerd werden, hebben we wel geleerd om los te laten. Ik denk dat wij daardoor beter voorbereid zijn op tegenslagen dan traditionele families. We hebbenonze portie angst gehad, maar we zijn er steeds sterker uitgekomen.’

6. BLIJDSCHAP

Trissia: ‘Als ik blij wil worden, denk ik aan de zondagmiddagen bij mama thuis. Iedere zondag brunchen we samen met mijn zussen en schoonbroers, en dan wordt er heel wat afgelachen. Mama plooit zich in duizend bochten om er elke zondag opnieuw een feest van te maken. Ze houdt ervan om ons te verwennen met een prachtig gedekte tafel.’

Renild: ‘De zondagbrunch is heilig voor mij. Ik ga vaak op reis, maar zelfs wanneer ik op zondagochtend land op het vliegveld, haast ik mij naar huis om de brunch voor te bereiden. Niets maakt mij vrolijker dan samen met mijn kinderen en kleinkinderen rond een grote tafel te zitten. Die versier ik met kaarsjes en bloemen. Gezelligheid is zo belangrijk bij ons, en humor natuurlijk.’

7. ONVOORWAARDELIJK

Renild: ‘De band tussen mij en mijn dochters is onbreekbaar. Ik ga voor hen door het vuur. Daar hoef ik geen seconde aan te twijfelen. Ik denk dat dat eigen is aan elke moeder.’

Trissia: ‘Mama heeft alles wat ze had aan haar kinderen gegeven. Ze was, en is nog steeds een fantastische moeder. Ik heb veel prioriteiten in mijn leven, waarvan mijn dochter er één is, maar voor mama waren haar kinderen de allergrootste prioriteit. Daar ben ik haar nog steeds enorm dankbaar voor. De liefde van een moeder voor haar kind is onvoorwaardelijk, maar in mijn geval geldt dat ook in de andere richting. Doordat mama altijd alles voor ons heeft gedaan voel ik mij nu op mijn beurt verantwoordelijk voor haar. Dat gebeurt heel instinctief. Ik kan het niet verdragen wanneer ze verdrietig is en zal er alles aan doen om haar pijn weg te nemen. Mijn zussen ik waken over mama, nu en voor altijd.’

Uit MayMagzine, het magazine van Mayerline: www.mayerline.be

 

0 Comments

Leave a Comment